Шрифт:
адим адим бир замонда тода жойлашган кичгинагина бир ишлода хаёлпараст Самир исмли ўспирин яшар эди. У амма нарсани хаётида эмас, хёлида бажариб кўрарди. Унинг бу аволидан ота-онаси авотирланарди. Чунки Самир аёл оламига кириб кетса анча ватгача
– Уйни ичига кирмаймизми, – деди Ахмед. Самир ва Юсуф унинг гапидан ўриб кетдилар.
– Бўлмайди бу жуда хафли, –
деди Самир. Юсуф ам Самирнинг сўзини мауллагандек бошини имирлатиб ўйди. Учаласи анча муддат тортишдилар ва сўнги карорлари уй ичига кириш бўлди. Аста секин учалалари уйнинг ичига араб кирдилар. Ахмед токчада турган кўзни камаштирувчи нарсани олмочи бўлиб ўлини узатди. Ана шу пайтда эшикнинг атти ёпилган овози улоа чалинди. Учаласи югуриб эшик ёнига келди. Аммо эшик очилмасди. Кўранидан баира бошладилар. Лекин бефойда эди. Улар эшикни очолмас эдилар.– Баирма, – деган овоз ичкаридан келди. Юсуф ва Самир ўриб баирди. Аммо Ахмед еч ам баирмасди. Овоз келган томонга бир икки адам ташлади. Ўша ватда хонанинг чирои ёнди. Уларнинг аршисида Амина кампир ўлида хассаси билан турарди.
– Биздан нима хохлайсиз, – деб суради Ахмед.
– Гапирма у ялмоиз бизни йеб кўяди, – деди Самир. Амина кампир улар тарафга бир икки адам ташлаб яинлашди.
– ўрманглар мен сизларга еч нарса илмайман, – деди жилмайиб. Амина болаларга кўп нарсалар аида гапириб берди. Болалар ам унинг гапларини тинглаб анча ўрмай олдилар. Амина кампир уларни ўринди атрофига ўтиризди. Чунтагидан эса уч дона сари, яшил ва ок туморни чиарди. Ахмед биринчи бўлиб яшил туморни олди. Юсуф эса о туморни олди. Самир сари туморни олди.
– Буни нима иламиз, – деб сўради Самир.
– Мана бу эшикдан кирсангизлар уч эшик чикади. Хар ким ўз туморининг рангидаги эшикга киради. Бир нарсани унутманглар Агар туморни йуотиб ўйсанглар уйингизга айта олмайсизлар, – деди Амина кампир. Учаласи уч эшикга кириб кетди.
Конец ознакомительного фрагмента.