Чтение онлайн

ЖАНРЫ

Сіняя-сіняя...

Караткевіч Уладзімір Сямёнавіч

Шрифт:

«Сіняя-сіняя...»

А

над бясконцасцю, шырэй за якую ён зараз быў, ляжала
нерухомае, урачыстае і невымоўна пакутнае святло. За градою дзюн пачулася чыстае плясканне мазолістых вярблюджых ног.

Поделиться с друзьями: