Кайту

леге хислрене хаклыгын длиллрг телгндй, Тнзилне уйлары ткннрг юлланды, фаига башланган кнг кайттты. Тнзил чен ул тисен алып киткн млдн башланды.

4

Тнзиллрдн ерак тгел ген елга ага. Кечкен ул зе, исемен д белче юк, барсы да елга дип йрт. Авыл читеннн узган Зуръелганы бер чаты бугай инде. Мен шул елга буенда вак ком тулып ята. Комлык алар чен хрриятне зе шикелле, лл нинди уеннар уйнап бетерлр, лл нилр тзилр. Ул чакта йле уйныйлар иде. Кптн инде бу, Тнзилне блкй чагында ук. ч… Юк, дрт елга якын вакыт ткн. Тнзил з ене олы ягын бизп маташканда, Катя кычкырып ибрде:

– Кызлар, карагыз ле!

Кызларны барсы да ул крсткн якка борылды. Кап-кара булып ялтырап торган иел машина кперг якынлаша иде. Тнзилне мондыйны беренче тапкыр кре, авылдагы шалтыр-пылтыр килеп калтырап йри торган берднбер полуторкадан башканы кргне юк. Ул нсез калып кзтерг тотынды. Оля да, Катя да шундый ук хлд иделр бугай. Бары тик Наташа гына баскан урынында талпына-талпына з белеме белн шаккаттырырга ашыкты:

– Эмка бит бу! Эмка! Минем моны кргн бар ти белн шрг баргач.

Тнзил йзен сытып куйды. Аны эмка дигн нрсне д, шушындый машиналар йри торган зур шрне д кргне юк иде. Кызларны барсы да кнлш катыш сокланулы карашларын Наташага тбде. Наташа аман:

– Эмка бу, эмка! – дип кабатлады.

Вт, чукынган нрс, … Исемен д бел бит ле! Эмка, имеш. Кргне бар, имеш. Юк инде, моа тзеп торып булмый.

– минем утырып та йргн бар, – диде Тнзил исе китмгнг салынып, м ахиртлрене шикле карашын тоеп стп куйды, – Болар безне туганнар.

Кызларны кзлре магайларына менде, тик бераздан урыннарына тшеп утырды да йзлренд елмаю пйда булды. Мсхр к тгел инде, шиклнле елмаю, тагы да дресрге ышанмауны алатучы елмаю. Тнзил лег хреф танымый иде, мма кызларны йзен ул китап кебек итеп укыды. Ышанмыйлар.

– Шыттырасы син, – диде Ольга кзлрен чекерйтеп, – Туганнарыгыз булса, сезг туктарлар…

Ул сзен йтеп бетерлмич кзлрен акайтып тынып калды. Берч ахиртлрен, берч Тнзилг карап алды да кабат машинага тблде.

– Вт, сиа м!

Машина кперне чыгып бераз барды да Тнзиллрне капка тбен барып туктады. Аннан ч кеше тшеп капкага юнлде, бераздан хрби киемле кеше д тште м машина ишеге тбен басып тмке тартырга тотынды.

– йд, тагын утырып крст шул машинага, – дип астыртын елмайды Наташа, – Туганнарыгыз булгач.

Тнзил танавын тартып алды да ахиртлрен кз йгертеп чыкты. м елмайды:

– йдгез, сезне д утыртам.

– Юк, без карап кына торабыз, – диде Наташа.

Катя белн Ольга да аны хуплады:

– зе ген утыр. Телс соыннан чакырырсы.

– и, куркаклар! – дип Тнзил машина янына йгерде. зене д келенд бераз курку бар иде, бтенлй кргн-белгн абыйлар тгел бит, кем утыртсын инде сине шундый машинага. Якынрак китерслр ярый ле, куып ибрерг д кп сорамаслар.

Шунда ул хйллшерг булды. Йгереп килде д тмке тартып торган хрбине ботларыннан кочаклап алды. м башын ск ктреп елмайды да:

– Абый, машинаа утырт ле, – дип пышылдады, – Иптш кызлар белн бхслштек, алар карап тора. Утырт инде абый, азга гына…

Шушылай итеп ботыннан кочаклап алса, тисе рвакыт Тнзилг юл куя, ул телгнне ти торган иде. Бу юлы да шулай булыр ле, шулай булырга тиеш. мма машина алдында торган абый аны тисе тгел иде. Ул бер млг бу ктелмгн хлдн аптырап калды. Аннан со йзен чиркануга тартым бер хис калкып чыкты. Аякларын буташтырып кызны кулларыннан арынырга тырышты. Алай гына булмагач, бераз иел тшеп кызны кулларын ычкындырды.

– Кит моннан мака танау!

– Абый, машинага…

– Син нрс, йткнне аламыйсымы? Югал кземнн! – дип ул кызны тртеп ибрде.

Тнзил тигезлеген югалтып бернич чалыш адым атлады да ирг барып тште. мма шундук сикереп торды, елга буендагы ахиртлре ягына карап алды. Крделр инде болар. Ирештерерлр, кз д ачтырмаслар инде. Юкка гына алдашты ле ул. Ярый, нишлисе инде… Тнзил с-башын какты да башын иеп, ихатага атлады. Тик йдн кемнрнедер чыгып килен креп, капка читендге эскмияг барып утырды.

Сйлшмич ген капка алдына чыктылар. Килчелрне йзенд битарафлык иде. "Барсы да хл ителгн, без берни д эшли алмыйбыз." тисе д келсез. Шулай да ул кефе юклыгын сиздермск тырыша. нисене йзенд чиксез борчылу, ул мен-мен елап ибрер сыман. Капка алдына чыккач, нисе тзмде, тисен муеныннан кочаклап алды да йзен аны ккрген кадады.

Килчелр моны беркадр кзтеп торды. Елау тавышы ишетелгч, берсе йтеп куйды:

– Вакыт.

Аа икенчесе кушылды:

– йд, озакламагыз.

тисе нисене куеныннан арынып, аны кзлрен карады:

– Елама, … . Нык бул, – м елмайгандай итте, – Тикшерерлр д ибрерлр. Ялгышлык килеп чыккан инде монда.

м кинт кен хркт ясап Тнзилне ктреп алды. Нык итеп кысты. Нык та, назлы да итеп. Кызыны битлреннн беп алды. м ччлре белн аны битен кытыклатты да Тнзилг карап елмайды:

– Югалтып торма, кызым. Мин тиздн кайтып итрмен, – м Тнзилне сытылырга маташуын креп стп куйды, – Елама, кызым. Беркайчан да. Кчле бул.

– кайтмаса? – дип элктереп алды нисе, – Кайтмаганнар да кп бит хзер…

тисе Тнзилне ирг тшерде д нисен борылды:

– Кайтырмын, – дип елмайды ул, – Минем бер гаебем д юк бит.

– итте! – дигн кырыс тавыш ишетелде, – Китрг вакыт.

Ул ым какты м аман машина янында торган хрби килеп, тисен култыклап алды. Икенче ягыннан члекне фуражка кигне элктерде м култыклап машинага алып киттелр.

нисе бераз катып басып торды да кинт ушына килеп:

– Юк, – дип кычкырды, – Юк, алып китмгез!

м машинага ташланды. тисен арткы ишектн кертеп утыртканнар иде инде.

– Калдырыгыз. Аны гаебе юк.

Машинаны арткы ишеген релдем ген дигнд нисен теге хрби киемле кеше тотып алды да читк этрде. Тик нисе бирешерг телмич, тагын ишекк ташланды. Бу юлы хрби аны кч белн этеп ибрде, нисе тигезлеген уеп егылып китте, торырга, машина артыннан иярерг омтылды, мма аны кузгалып китен креп хлсезлнеп кабат ирг егылды м ксеп еларга тотынды.

Тнзил йгереп барып нисене муеныннан кочаклап алды, юатырга телп ччлреннн сыпырды. нисе д аны кочаклады, тик ксеннн аман туктый алмады, алаешсыз тавыш белн: