Выбранае

вызваленьне ад грахоў якіх не рабіў

якія не даюць табе ўзьняць галавы

сказаць «Дабрыдзень» і паклікаць гасьцей

прыйдзі як сон пра які расказаў мне бацька

а бацька пачуў ад дзеда

як аса якая прыляцела на твой салодкі стол

і ты радуешся што нехта яшчэ апроч цябе

адчуе смак тваёй хвіліннай насалоды

і ўпершыню ты пазнаеш неба прывітаешся

з сонцам дакранешся да дрэва

і гэта адбудзецца калі прачнешся

а мінулае - як сон як насланьнё

і будзе тое поле і ня тое

тыя ж аблокі - і ня тыя

тыя ж краскі - і ня тыя

ты ўпадзеш у пярыну падбелу

мацярдушкі скрыпеню жывакосту

дзівасілу сьвятаяньніку браткоў

адчуеш пах красак

і ўбачыш між аблокаў

ускраіну паўночнай зямлі -

Эстонію»

Матс Траат прачытае мой верш

калі Ultima Thule прыйдзе й абвесьціць -

Цяпер тут ускраіна

* Ultima Thule (лац.) - край сьвету, ускрайні рубеж.

* * *

іду па Парыжы

як турыст

іду па Парыжы

як чужы

іду па Парыжы

як эмігрант

іду па Парыжы

як дысыдэнт

іду па Парыжы

як летуценьнік

іду па Парыжы

як змоўнік

іду па Парыжы

як барбар

іду па Парыжы

як заваёўнік

іду...

ПАРЫСКІЯ ВЕРАБ'І

На каменным беразе Сены

кармлю з далоні тутэйшых вераб'ёў

папрашайкі падобныя да полацкіх

толькі яшчэ больш нахабныя

дзясяткі фотаапаратаў японскіх турыстаў

здымаюць нас як супэрзорак

парыскія нахабнікі

лезуць у самую далонь

У МУЗЭІ ПІКАСА

У залях музэя Пікаса

думка - немастацтвазнаўчая -

не пакідала маю галаву -

для апантанага гішпанца

у цэнтры Парыжу вызвалілі палац

а для Селяшчука ў Менску

не знайшлося невялічкай залі

* * *

Пяць разоў на парыскіх вуліцах

сустрэчныя мінакі пыталіся ў мяне пра час

– ня ведаю - адказваў я ўсім

на шосты раз не стрымаўся

і паведаміў полацкі час

А зараз вярэдзіць маё сумленьне -

нехта з-за мяне спазьніўся на сустрэчу

ТВОЙ ПОЗІРК

Расставіўшы ногі як вежа Эйфэля

стаю над Парыжам і назіраю

за гульнёй вечаровых агнёў

Стомленыя аўто шукаюць

месца прыпаркавацца

сэкс-шопы навязьліва запрашаюць

за распусныя занавесы

чыгунныя масты па чарзе адпускаюць

рукі ад берагоў і сплываюць

па Сене разам з бляшанкамі

ад кока-колы і апошнімі жоўтымі

кляновымі лістамі

Калі вы не пасьпелі перабрацца

на патрэбны бераг - не хвалюйцеся:

па сьвятлу пераходзьце

пераяжджайце - па сьвятлу

што ліецца з вакна на вуліцы Gravilliers

Ва ўтульнай кавярні

якую ведаеш зь дзяцінства

схаваесься ад вулічнай ілюмінацыі

і праз шчыліну лёгкіх фіранак

будзеш назіраць за мной

як за мімам

які неварушна гадзінамі стаіць

на пляцы Palais Royal -

ці міргну ці варухнуся

гэткім чынам падаўшы знак

я стаю над Парыжам

і адчуваю твой позірк

* * *

Заўважаю пажадныя позіркі

гэтак некалі я зыркаў на новенькую ў нашай клясе

прыгожую бялявую цыбатую дзяўчыну

бронзавыя мармуровыя гранітныя

бэтонныя шамотныя гіпсавыя вочы

праходжу - не спыняюся -

толькі - дзень добры і да пабачэньня -

музэі галерэі выставы мэмарыяльныя кватэры

Сёньня ізноў іду на ўзьбярэжжа Сены

карміць тутэйшых вераб'ёў -

нямоглы Парыж чакае маіх вершаў

ГРЫФОН

паэма

1

Зь мясьціны А ў мясьціну Б

ляцеў, як баба на мятле,

як рэактыўны самалёт,