Китап (роман)
Шрифт:
Профессорны сзлрен караганда, бернинди д авырлыгы булырга тиеш тгел иде. мма, укол ясагач ук, Илдар леге сзлрне хаклыгына шиклн башлады. Беренчедн, аны тамырына кертелгн сыекча гади укол тгел, згрсу тстге куе нрс иде. Икенчедн, ул бик т авырттыра торган нрс булып чыкты. йтерсе Илдарны тамырлары буйлап кан тгел, юлында очраган бтен нрсне д кырып-себереп ашап баручы монстр хркт ит иде. Аны бтен тне тартышты, кзлре акайды, тешлре шыгырдап кысылды, иреннре ерылды, битендге тамырлары бармак юанлыгы булып бртеп чыкты. Лкин и зкк ткне бу тгел иде ле, аны тыны кысылды, бераздан ул зене бтенлй д сулыш ала алмавын тойды, йтерсе кемнедер кзг кренмс кулы бугазыннан каерып тоткан иде. Башта ул бернрс д крмде,
Тир-якта тик згрсу карагылык кына иде.
Илдар кзлрен ачты. Кренеш згрмде. Бтен тир-юньд – згрсу карагылык, колакта ниндидер тылсымлы музыка уйный. Ниндидер сихри музыка – тынычландыра, зен буйсындырып, бтен дньяны оныттыра.
м ниндидер ис бар сыман… Саф ава… Юк… Тын юлларын иркли торган саф м… бераз гына чкелтем ава… м салкынлык… ниндидер салкынлык… Ул сине елеклре теп кереп калтыранырга мбр итми, ул бары тик бтен булмышыны кытыклатып кына тора.
Бераздан аны баш очында ниндидер шллр пйда булды. Кешелр булса кирк. йе, кешелр… Аларны йзен д, гд-кыяфтен д аерырлык тгел… Шллр аны янында нрсдер эшлделр. Алар крен м тавыш-тынсыз иде…
– Укол ясадымы? – дип пышылдады кемдер.
– йе… – дип авапладылар. – Хзер ул безнеке…
– Безнеке… – дип, кангатьсез пышылдады бер. – Минем тине шушы нрс терде…
Тынлык урнашты.
– Мин беркемне д термдем… – дип акланды Илдар. Тик аны бер д ишетмде.
ил исеп куйды. Бу салкын да, саф та ил иде. Ничектер ирклгн сыман тоелды.
– Юк… – диде кемдер. – Сине тиене бу термде. Бу тгел. Мин з кзлрем белн крдем.
– итрегез! – Бу тавыш башлыкларыныкы иде бугай. – Вак-тяк нрслр белн баш катырмагыз. Монда итди эш бара.
Сйлшлр тынып калды.
Шллр нидер эшли иде.
– Син барысын да дрес эшлдеме? – дип пышылдадылар бераздан. – Син моны ярдм итчген ышанасымы?
леге тавышны ул Зифаныкына охшатты. Димк, ниндидер ктелмгн хл килеп чыккан. Ктелмгн хл килеп чыккан да, аны кабат дньяга кайтарырга итлр. Илдус нидер эшли, Зифа аа ышанып итми…
– Юк, ышанмыйм… – Монысы… Монысы профессор тавышы булырга тиеш… – Лкин ни д булса эшлп карарга кирк…
– Ярдм итрг тиеш…
– Ул селкенеп куйды! – дип, куркып пышылдады берсе… Аны тавышыннан танып булмады… – Безг китрг кирк…
Илдар инде бтен тземлеген уйды.
– Китмгез! – дип кычкырды ул бар кчен. – Нишлп мине мондый хлд калдырып китсез?!
Аны беркем д ишетмде.
– Ярдм ит! – дип пышылдады кемдер. Илдар моны ктмгн иде, шуа да тавышны игътибарсыз калдырды. леге мизгелд аны чен бары тик бер ген нрс мим иде – ташлап китмгннр. Хезмттшлре аны янында калган! Димк, ул кире кайтачак!
– Ярдм итрг тиеш, лбтт. – Бу – профессорны тыныч тавышы иде. – сез нрс кттегез?! Колагыгызга киртеп куегыз, кемнедер шушындый сяхтк озатасыз икн, сез, эшне нтисеннн бигрк, триб астындагы кешене иснлек-саулыгы турында уйларга бурычлысыз.
– мин нык курыккан идем… – диде Зифа. – Чынлап, профессор…
– Бернич минуттан аягында булачак ул. Шуарчы бтен нрсне зерлп куегыз.
– зер, профессор. – Зифаны тавышында елмаю ишетелде: – Кптн зер инде.
Илдар да келеннн ген елмая иде.
Бераздан ул кзлрен ачты. Илдар блм уртасына куелган пыяла
ванна тбенд, ниндидер яшькелт сыекча эченд ята иде. Аны кзлре ачылганны и беренче булып Илдус крде м кычкырып ибрде:– Ул кайтты, профессор!
Илдар торып утырды. Хезмттшлре елмаешып кул чабарга тотынды. Бераздан Зифа белн Илдус аа аягына басарга булыштылар м ванна янындагы келмг китерделр.
– Калганын зе карый тор, – дип елмайды Зифа м, стл янына килеп, ирлрг арты белн басты. Шул арада ук махсус айланма Илдарны юеш киемнрен салдырды да аны тнен киптереп, брхет халат кидереп куйды. Бераздан, кулына укол тотып, Зифа килеп итте. Аны крг, Илдар елмаеп куйды:
– Тагын уколмы?
– Монысы куркыныч тгел, – дип елмайды профессор. – И авыры тте инде. Котлыйм сине, Илдар!
– Сезне д… – диде Илдар, аман уколдан кзен алмыйча. – Блки, берр таблетка гына бирерсез?
– Илдар! – Зифа бер кулы белн назлы итеп аны муеныннан кочаклап алды, икенчесен ирне очасына юнлтте. – син шундый соклангыч егет…
– Мин егет т… – Илдар янбашында чнч тоеп тынып калды, чыраен сытты м бар гдсе белн Зифага асылынды. – -те-р-се…
Кыска буйлы кыз аны авырлыгын ктр алмыйча чайкалып куйды м ирне кч белн этеп ибрде:
– Сытасы бит!.. – дип елмайды ул. – зе кара да миа кара…
– ниг? – дип кашларын сикертте Илдар. – Син д ярыйсы гына!..
– Карагыз ле, профессор. – Илдусны кыяфте киргеннн артык итди иде. – Перфторуглеродларны тагын бер зенчлеген ачыкладык тгелме со?! Безне триб астындагы кешебез, ушына кил белн, Зифага ташланды. Димк, перфторуглеродлар потенцияне д арттырып ибр.
– Ахмак! – дип шелтлде аны Зифа. – Сине уеда гел бер нрс инде…
– Ярый, тынычланыгыз. – Профессор шаярышка чик куйды. – Илдар, син ял блмсен керсе. сез… Эшлрегезне тгллгез д – йлрегезг. Бгенг тмам.
– Профессор, блки, минем фатирны юу турында…
– Илдус! – Рамил хмтович бераз сзсез торды м стл тартмасыннан ике диск алды: – Син иртг шушы мсьл буенча зер бул. монысы сиа, Зифа.
7
Рамил хмтовичны кыяфтен караганда, Илдар белн икесе ген калгач, лл нрслр турында серлшерлр шикелле иде. мма Зифа белн Илдус артыннан ишек ябылуга ук, блмд тынлык урнашты. Берсе д башлап эндшерг ашыкмады. ле булса ял блмсен кереп кит алмаган Илдар бтен тненд ниндидер лззтле арыганлык тоеп, селкенерг д иренеп утырса, профессор кашларын ыерып нрсдер уйлый, зе чен ниндидер бик мим нрсне хл ит иде сыман. Илдар аа карап-карап алды, лкин блдерерг кыймады. Бераздан профессор зе урыныннан кузгалды. Акрын гына атлап, стл янына килде. Ике кулы белн стлг таянып, бернич минут басып торды. Аннан со Илдарга борылды.
– Мин баягы трибне тагын бер тапкыр кабатлау турында уйлаган идем, – диде профессор, хезмттшлре артыннан ишек ябылуга. – Бу юлы без икебез берглп сяхт кылырга тиешбез. Лкин ле хлсезлнебрк торам. Безне ул сяхтне беркадр вакытка кичектерерг туры килер. Шулай хтта яхшырак та булыр. Син д кч туплап, зерлнеп торырсы. хзер без сине сяхте турында сйлшербез…
Рамил хмтович стенадагы электрон сгатьк карап алды да бтенлй икенчег борды:
– Яа йортта ничек со? – диде ул, и мим нрс турында сорашырга оныткан кеше сыман. – ле аны бтен ммкинлеклрен д татып карый алмагансыдыр?
– Юк… – дип елмайды Илдар. – мма кргн кадресе д башка сыярлык тгел. йтеп алатып кына бетереп булмый аны. Шундый соклангыч! Рхмт инде сезг, Рамил хмтович!
– Ярый… – Профессор кул гына селтде. – Ванна керде инде бген?..
– йе… – Илдар кангать елмайды. – Аны ванна гына дип йтерг д тел бармый…
– ле эш блм белн танышып лгердеме со?
Илдар елмайган иреннн кинт тынып калды.
– Юктыр ле, – дип, зе к авап бирде профессор. – Эш турында уйлап та карамагансыдыр. Мин, бер атна яшгч кен, йд эш блмсе д барлыгын белдем.